maandag 29 september 2008

Te KOEL

Zaterdag morgen... uurtje of 11 in de ochtend en ik loop de lobby in om iets te vertalen voor een gast, zegt ineens iemand: "Paulus Bremen?" En ik dacht van: "HUH? er is maar één persoon die mij Paulus Bremen noemt en dat is Paulus Migchels".... En jawel hoor, wie staat daar met zijn pretbek in de lobby: PAULUS MIGCHELS.

Te bizar & te koel, hij wist niet eens dat ik inmiddels in Londen woon. Dus het toeval dat hij juist in het hotel zit waar ik werk en dan ook nog eens juist op hetzelfde moment de lobby inloopt... One in a million! Half uur later was hij er weer vandoor, maar die koffie was toch wel één van de besten van de afgelopen jaren.

O... en nu zijn we boos op Marielle dat zij ons niet verteld had dat we tegelijk in Londen zouden zijn!

vrijdag 26 september 2008

I'm loving it... tada ta ta taaaa

Vandaag bijna twee weken in Londen en ik kan niet anders dan stellen dat het in alles anders is vergeleken met Dubai. Nou ja alles... Laat ik het anders omschrijven: Wonen in Londen is in niets te vergelijken met wonen in Dubai.

Het leven op straat, het bruisende van een stad, het in een park picknicken, het gebruikmaken van openbaar vervoer... Zoals gezegd, ik zit er nu week of twee en volgens de Londoners, hebben we nu één van de mooiste nazomers in jaren. Iedere dag een graadje of 18 tot 20, veelal een blauwe en (ondanks alle vervuiling) frisse lucht. Het beklemmende dat Dubai heeft is hier totaal niet. Iedere dag loop ik hele stukken door de stad en ik vind het heerlijk. De mensen, de donkere Engelse kroegen, de bizarre clubs. Nu al lijk ik hier veel meer op mijn gemak dan na een half jaar zand. Ik wil de goden uiteraard niet verzoeken, maar ik heb zelfs nog geen regen gezien!!!

Ook heb ik weer eens onzettende mazzel gehad met wonen... Als je het een beetje enthousiast uitlegt heb ik binnen 24 uur na landen een kamer gevonden op een half uurtje lopen van mijn werk op precies te zijn tussen Lancaster Gate en Paddington Station, een minuutje of twee van Hyde Park. Dat is zo ongeveer midden in de stad. Tuurlijk, je moet altijd concessies doen en dat is in dit geval de grootte, want laten we wel wezen: 650 pond per maand voor 10m2 is redelijk aan de stoere kant. Gelukkig zijn de voordelen te over, relaxt huis met woonkamer en complete keuken (!!!!!!), dakterras, ruime patio en alles inclusief (en vooral dat laatste is in Londen cetrum erg prettig volgens de reeds eerder genoemde Londoners). Kleine uitdaging is dat ik er pas 15 oktober in kan. Dus tot die tijd is het van hotel naar hotel en gelukkig van volgende week een weekje logeren bij Byki en Lalo.

Ow... voor ik het vergeet. Martijn stond gewoon op het vliegveld! Hij zou een weekend naar zijn broertje gaan en had mijn dat niet verteld... eerste weekend heb we Londen dan ook maar samen ontdekt!

Goed! Wat is er dan wel hetzelfde... zoals de insiders wellicht reeds verwachten: de chaos in een hotel. Was het SAS in Dubai al oud met haar 35 jaar, nu werk ik in een hotel dat meer dan 300 jaar oud is. Het gebouw vind ik echt geweldig en om er een beetje rond te dwalen heeft ontzettend veel charme, maar operationeel is het redelijk pittig. Niet één verdieping is recht, geen gang is zonder bochten. Niets, maar dan ook niets kan op trolleys dus alles wordt gedragen en dan is het van colaatje voor de roomservice tot een complete setup voor een zaal (die hier dus gelukkig niet groot zijn). Dan nog een aantal andere dingen die het zeer zeker een uitdaging maken om deze plek weer op de rails te krijgen. Werd ik Dubai kaal, hier is de verwachting dat ik grijs zal worden :D.

Maar fok it: HET IS HIER FANTASTISCH

Jonge, ut geet uch got!

Net als vroeger:

Dikke kus
Paulus