Je suis la!

Ben er een heel aantal weken mee bezig geweest, maar nu is het dan zover: IK BEN EINDELIJK IN DUBAI!!!

Laatste paar dagen in Nederland waren toch wel erg heftig, meer dan ooit ben ik bezig geweest met "Tot ziens" zeggen. Heel raar, omdat ik nu geen idee heb wanneer ik terug zal zijn, anders dan op vakantie naar Nederland. Wel nog even een paar mooie dagen Pinkpop gehad... was weer een mooi feestje! Foto's staan op een pagina van Hyves, iets wat hier helaas niet mag:

De eerste 10 dagen zal ik in hotel blijven en ik moet zeggen ik heb heerlijk geslapen in mijn kingsize bed; vier vierkante meter om op/in te slapen!!! Net even wezen ontbijten in één van mijn aanstaande restaurants ook daar hadden ze al vrij snel in de gaten wie ik was. "Mr. Paul, would you like to have some coffee?". Ik weet nu in ieder geval waarom ik 20 foto's heb moeten opsturen...

Na het prima ontbijt, klein rondje gelopen door de wijk waar het hotel ligt. Voelt een beetje aan als China in de zomer (das dus dezelfde warmte alsof je bij de kachel in de keuken staat) en de wijk heeft ook wel iets weg van East Beihuansan Road waar ik een paar jaar geleden aan woonde.

Ga me omkleden, ze zijn zo vrij geweest om vandaag meteen mijn eerste afspraken erin te knallen, maar dat is eigenlijk ook wel zo lekker als ik eerlijk ben! Onderstaand nog even mijn bed voor de komende nachten en het uitzicht vanaf mijn balkon.

De laatste loodjes…

...wegen inderdaad het zwaarst! Enerzijds was er de verhuizing in een extreem drukke laatste werkweek, anderzijds het afscheid van Amsterdam. Afgelopen zondag heb ik gelukkig nog een borreltje kunnen doen in Amsterdam en ik moet eerlijk zijn dat ik stil en beduusd ben geweest van de hoeveelheid mensen die naar De Doffer waren gekomen. Iedereen bedankt voor jullie tijd!

Donderdag was dan ook bij het Radisson SAS de dag waar ik al een dikke maand tegen aan zat te hikken. Raar idee om voor het laatst naar een bedrijf te gaan waar ik met heel veel plezier tweeënhalf jaar hebt gewerkt. Mensen die een onderdeel van je leven zijn geworden die je ineens voor het laatst ziet. De borrel die werd aangeboden door het hotel, liep al snel uit op een klein feestje, dat kunnen je immers aan een 20-tal F&B’ers wel overlaten!!! Lekkere wijnen werden aangesleept evenals vers tappils. De Chef had zich een laatste keer flink laten gaan en kwam speciaal met een schaal met van het door mij zo geliefde Witte Goud. Vervolgens nog een paar mooie woorden van Maarten en tot slot werd ik nog eens verrast met een aantal waanzinnige cadeaus; van het hotel een mooi wijnboek en van het team een Laguiole en een fotoboek (bedankt Lies & Bianca) dat een kleine impressie gaf van de mensen, het hotel en het goede gevoel dat ik bij dit bedrijf heb.

Jongens, ik ga jullie missen!

Nu ben ik op weg naar het, helaas niet meer zo zonnige, Zuiden. Nog even een paar dagen met mijn ouders en vriendjes naar Pinkpop en dat begint aanstaande woensdag dan eindelijk het grote avontuur. Ik kan niet wachten om te beginnen in ’t zand!