Mara, Josien, Marjoleintje, Floor en een beetje Marielle

Dat Londen een stuk makkelijker te bereizen is, leek me duidelijk. Hoe makkelijk precies was verrassend! Te mooi hoeveel mensen ik alweer heb gezien in de afgelopen twee maanden. Eerder al Tom en Mireille, nu dan ook de dames van de titel in de afgelopen drie weekenden. Volgend weekend dan even een weekendje naar Le Sud en dan tot aan het einde van het jaar nog Jeroen, Ruben, Justin, Michiel & Mir... Heerlijk gewoon om iedereen weer eens te zien! Bijkomend voordeel is, is dat ik nu tenminste al de toeristen dingen ook doe. Beetje parken en paleizen, of zoals gisteren London Eye met Marielle & Paula!

Tussen mijn weekendjes door is het natuurlijk ook nog steeds ontzettend veel werken. Gelukkig heb ik nog steeds het gevoel dat we vooruit bewegen met het team de vraag is alleen hoe lang. De krediet crisis is redelijk lang buiten ons hotel gebleven, maar 2009 belooft redelijk treurig te worden: aflopende contracten worden niet verlengd en er is een "recruitment freeze" afgekondigd. Dit weekend realiseerde ik mij ook dat mijn contract over een week of drie afloopt en ik ben een redelijk snelle oplossing mbt het terugdringen van ons payroll overschot. Hoewel afgelopen week bij 3 van de 17 Hilton London F&B Managers het aflopende contract niet is verlengd hoef ik me volgens mijn baas niet druk te maken (we shall see...). Los van al het gedoe is het ook wel weer erg leerzaam om te zien hoe in een week tijd een complete afdeling wordt weggesneden. Educatief overleven zullen we maar zeggen ;-).

Ik schreef het al een aantal weken geleden: Londen is het helemaal geweldig en ik ben ontzettende blij met de stad en het leven. Dat er dan ook nog eens ontzettend veel bezoek is, maakt het alleen maar mooier!

Nog 5 nachtjes slapen en dan weer eens een weekend op de bank op d'r Sjeet en een pilske bij Bracke!!!

HEERLIJK

Mireille en Tom

Eerste bezoek inmiddels hier geweest. Vorig weekend Tom en Mireille een paar dagen hier. Helaas konden pap en mam niet, maar ticket is geboekt, dus ik ga gewoon in Landgraaf op bezoek!!

Tom was ook hier jarig en dat hebben we met een vrolijk aantal pints gevierd en een mooie taart van nachos! Verder niet heel veel te vertellen, maar gelukkig hebben we de foto's nog:

Bis vlot!!!

Adres

Helemaal vergeten:

35 Spring Street
London
W2 1JA

+447776087084

kus

Na 1 maand

De groeten uit London... Na een maand van hotels en couch (lees: aerobed) surfen ben ik dan net aangekomen op mijn eigen kleine kamertje in London. Het is nog een beetje kaal en eigenlijk schrikbarend duur, maar ik voel me er nu al helemaal goed!

Mijn derde week ben ik bij Byki en Eduardo geweest. Het was echt geweldig, ganse daag plat kalle en als afscheidseten kroketten.


Afgelopen week heb ik in Bracknell gezeten, en dat was echt een dorp... Beetje het Walem gevoel, maar dan compleet zonder sfeer. Ik zat er voor een training, en het was duidelijk waarom je dan in Bracknell gedumpt wordt: er is er niets te doen en dat was wel nodig ook. Drie dagen vol in training en ik ben kapot. Nu dan dus het eerste berichtje vanaf mij eigen plek!

Onderstaand nog wat foto's van afgelopen weekend toen ik met Shambhu (collega uit Dubai) een beetje door de stad ben gaan zwerven.... het weer is hier nog steeds fantastisch en was een heerlijke dag.

Bis vlot... dadelijk komen Mireille & Tom! Heb d'r zin an!!!

Te KOEL

Zaterdag morgen... uurtje of 11 in de ochtend en ik loop de lobby in om iets te vertalen voor een gast, zegt ineens iemand: "Paulus Bremen?" En ik dacht van: "HUH? er is maar één persoon die mij Paulus Bremen noemt en dat is Paulus Migchels".... En jawel hoor, wie staat daar met zijn pretbek in de lobby: PAULUS MIGCHELS.

Te bizar & te koel, hij wist niet eens dat ik inmiddels in Londen woon. Dus het toeval dat hij juist in het hotel zit waar ik werk en dan ook nog eens juist op hetzelfde moment de lobby inloopt... One in a million! Half uur later was hij er weer vandoor, maar die koffie was toch wel één van de besten van de afgelopen jaren.

O... en nu zijn we boos op Marielle dat zij ons niet verteld had dat we tegelijk in Londen zouden zijn!

I'm loving it... tada ta ta taaaa

Vandaag bijna twee weken in Londen en ik kan niet anders dan stellen dat het in alles anders is vergeleken met Dubai. Nou ja alles... Laat ik het anders omschrijven: Wonen in Londen is in niets te vergelijken met wonen in Dubai.

Het leven op straat, het bruisende van een stad, het in een park picknicken, het gebruikmaken van openbaar vervoer... Zoals gezegd, ik zit er nu week of twee en volgens de Londoners, hebben we nu één van de mooiste nazomers in jaren. Iedere dag een graadje of 18 tot 20, veelal een blauwe en (ondanks alle vervuiling) frisse lucht. Het beklemmende dat Dubai heeft is hier totaal niet. Iedere dag loop ik hele stukken door de stad en ik vind het heerlijk. De mensen, de donkere Engelse kroegen, de bizarre clubs. Nu al lijk ik hier veel meer op mijn gemak dan na een half jaar zand. Ik wil de goden uiteraard niet verzoeken, maar ik heb zelfs nog geen regen gezien!!!

Ook heb ik weer eens onzettende mazzel gehad met wonen... Als je het een beetje enthousiast uitlegt heb ik binnen 24 uur na landen een kamer gevonden op een half uurtje lopen van mijn werk op precies te zijn tussen Lancaster Gate en Paddington Station, een minuutje of twee van Hyde Park. Dat is zo ongeveer midden in de stad. Tuurlijk, je moet altijd concessies doen en dat is in dit geval de grootte, want laten we wel wezen: 650 pond per maand voor 10m2 is redelijk aan de stoere kant. Gelukkig zijn de voordelen te over, relaxt huis met woonkamer en complete keuken (!!!!!!), dakterras, ruime patio en alles inclusief (en vooral dat laatste is in Londen cetrum erg prettig volgens de reeds eerder genoemde Londoners). Kleine uitdaging is dat ik er pas 15 oktober in kan. Dus tot die tijd is het van hotel naar hotel en gelukkig van volgende week een weekje logeren bij Byki en Lalo.

Ow... voor ik het vergeet. Martijn stond gewoon op het vliegveld! Hij zou een weekend naar zijn broertje gaan en had mijn dat niet verteld... eerste weekend heb we Londen dan ook maar samen ontdekt!

Goed! Wat is er dan wel hetzelfde... zoals de insiders wellicht reeds verwachten: de chaos in een hotel. Was het SAS in Dubai al oud met haar 35 jaar, nu werk ik in een hotel dat meer dan 300 jaar oud is. Het gebouw vind ik echt geweldig en om er een beetje rond te dwalen heeft ontzettend veel charme, maar operationeel is het redelijk pittig. Niet één verdieping is recht, geen gang is zonder bochten. Niets, maar dan ook niets kan op trolleys dus alles wordt gedragen en dan is het van colaatje voor de roomservice tot een complete setup voor een zaal (die hier dus gelukkig niet groot zijn). Dan nog een aantal andere dingen die het zeer zeker een uitdaging maken om deze plek weer op de rails te krijgen. Werd ik Dubai kaal, hier is de verwachting dat ik grijs zal worden :D.

Maar fok it: HET IS HIER FANTASTISCH

Jonge, ut geet uch got!

Net als vroeger:

Dikke kus
Paulus

The bullit is through the church...

jaahaahahaaa... het kan er eindelijk officieel uit: IK GA WEG UIT DUBAI!!

Het is een redelijk heftige maand geweest waarbij ik verschillende aanbiedingen uit de regio heb gekregen, maar wat het allemaal (net) niet was. Net toen ik had besloten dat ik eigenlijk wel lekker zat en een paar maanden wilde gaan genieten van het goede leven kwam het telefoontje van ene Sandro uit London... Hoe snel zoiets kan gaan? Zo snel:

• donderdag 31 juli: mailtje met de vraag of ik in London zou willen werken
• vrijdag 1 augustus ochtend: ik mail "praten kan altijd" (lees: JAAAAAA!!!!)
• diezelfde vrijdag 's middags: telefoontje, weekend hier dus afgesproken om na weekend daar te bellen
• maandag 4 augustus 's ochtends: een kort intro gesprek loopt uit op een gesprek van 2 uur en eindigt met: "we'll get back to you later today"
• diezelfde dag in de middag: mailtje met gegevens van Hilton hier in Dubai om een afspraak te maken voor een gesprek
• dinsdag 5 augustus einde van de middag zit ik bij Hilton Jumeirah... weer twee uur
• 's avonds: mailtje uit London: "this is what we can offer....." mijn reactie: "this is what I want...."
• woensdag 6 augustus: begin van de middag komt het tegenbod waarmee ik akkoord ga
• donderdag 7 augustus: contract moet komen, Dubai weekend komt eraan en dus ook weer het Europese weekend. Laat in de avond smsje dat ik mijn inbox moet checken
• vrijdag 8 augustus: 4 wijzigingen moeten in het contract worden aangebracht, pz komt op zondag terug naar kantoor voor de wijzigingen
• zondag 10 augustus 's avonds: we zijn het eens... Paulus tekent een contract bij Hilton London Green Park als F&B Manager!!!
• Later die avond vertel ik het mijn supervisors... de eerste tranen van oa Aslam, kerel die mijn vader had kunnen zijn met de woorden: You are small, but here you are like a father to us..." Eerste keer heel erg diep slikken
• maandag 11 augustus: ik neem ontslag en vertel het mijn team.... het slaat in als een bom, volwassen mensen ontzettend verdrietig, nog meer tranen, nog veel dieper slikken
• woensdag 13 augustus: ik boek mijn ticket, ik vlieg 13 september naar London om op maandag 15 september te beginnen aan een nieuwe baan!

En nu... energie van het avontuur en gesloopt van de emotie... ich gon mich inne drinke!